محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )
مقدمه 46
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى )
وتوسعهاى كه پيدا كردهاند به وسعت تشكيلاتى كه معصومعلى داده بود ، نرسيدهاند . بدون اغراق اگر مبارزات آقا محمّد على مجتهد بزرگ عصر با صوفيه به سركردگى معصومعلى شاه جوكى هندى مرموز مجهول الحال بدانگونه شديد وپىگير وقاطع نبود كه سرانجام به قلع وقمع كامل صوفيه انجاميد ، معلوم نبود با راه وروشى كه درويشان دورهگرد پيش گرفته بودند بر سر ايران آن روز چه مىآمد ؟ و كار مردم ايران در اثر بدآموزيهاى آنها به كجا مىكشيد ؟ چونكه صوفيگرى مردم را سست وتنبل و بىغيرت گردانيده جهان را از آبادى و ترقّى باز مىداشت . و اين است مصداق آن حديث معروف پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم كه مىفرمايد : « إنّ عند كلّ بدعة تكون من بعدي يكاد بها الإيمان ولياً من أهل بيتي موكلًا به يذبّ عنه ، ينطق بإلهام من اللَّه ، ويعلن الحقّ وينوّره ، ويردّ كيد الكائدين ، يعبّر عن الضعفاء ، فاعتبروا يا اولى الابصار وتوكّلوا على اللَّه » 1 . ترجمه : در برابر هر فتنه وبدعتى كه بعد از من رخ مىدهد و ايمان را نشانهگيرى مىكند ، ولىّ بزرگى از خاندان من است كه مأموريت دارد با الهام الهى از ايمان مردم دفاع كند ، حق را آشكار ونورانى مىسازد وتوطئههاى دشمنان را دفع مىكند وضعيفان را يارى مىدهد ، پس عبرت گيريد اى صاحبان بصيرت ! وتوكل بر خدا كنيد . البته مصداق اين حديث در درجهء اوّل امامان معصومند و در درجه بعد نائبان برحق آنها هستند .
--> ( 1 ) الكافى : 1 / 54 .